تولد

 

 

سلام

راستش من تازه به دنیا اومدم

باید خیلی چیزا یاد بگیرم

تا

بتونم براتون یه وب قشنگ درست کنم

باید شیر بخورم

راه رفتن یاد بگیرم

حرف زدن یاد بگیرم

بزرگ شم و برم مدرسه

خوندن نوشتن یاد بگیرم

و هدفی برای خودم پیدا کنم

و برای رسیدن به هدفم

با سختی های این زمونه مبارزه کنم

و تلاش کنم

به هدفم برسم

واسه خودم کسی بشم  

تا شما با افتخار بگید که من دوستتونم

و در آخر هم یه روزی میمیرم  

که اونم تولدی دوبارست

ولی از پیشتون میرم

 

همه ی اینها رو گفتم که بگم

امروز ۱/۲/۱۳۸۸ 

می دونید چه روزیه

نمی دونید

مرسی منو باش

می گفتم دوستام دوسم دارن

عیبی نداره ندونید

خودم بهتون میگم

 

امروز تولدمه

و من

۲۴ ساله شدم

<< تولدم مبارک >>

 

سال نو مبارک

 

 

 

 

سال نو مبارک

نور می آمد .......!!!!!

زمان تاریک و شب کوتاه

مگر فردا نمی اید ؟؟؟؟؟

و بازم در شبی تاریک و بی فرجام

                                            پنهانم .

 

غمی اندر دلم

                 جولان دهد

                    بر عاشقی لعنت .

 

چرا شبهای بی پایان و

                               بی مانند گریانند ؟؟

و خنده !!؟!!

              و خنده های تلخ کودکیم کوش ؟؟؟؟

 

چرا لبها نمی خندند؟

                           چرا که هیچ زیبا نیست؟

 

و من بازم ، ته اعماق لبخندم

                                      دو چشمانم پر از خون است

                                                                                گریانم .

 

صدایی ذهن را هم ،  با خودش می برد

               و بازم عید

                              چه عیدی، ساکت و آرام

                                                     مثال فوت روباه است .

 

چرا اینجا

             چو ایران است؟

                           که ویران است.

 

پسرهایی که از سرما هراسانند

                           و با چشمان خود ، گریانه  گریانند .

 

به من می گفت:

 آنکه

         تا کمر خم می شد تا دست او گیرم

به من می گفت: بخر

                       عید است و من ، لختم .

 

گلی زیبا، درون چهره اش

                کز غم کمبود ، پژمرده

                     دلم را ریش ریش می کرد.

 

خدایا شکر

 

   دوباره مادری دیدم که در عیدی

              در باران و سرمای زمستان

                  کنار بچه های خویش می خوابید

     منم سرمست

        به دنبال خرید

                آنچه زیبا بود 

                                 می رفتم.

 

ولی آیا کسی پرسید از حالت ؟؟

ولی آیا خودت را جای آن مادر نهادی تو ؟

 

                             و دیدم دختری را که برای 

                                  عیدیش حجب و حیا می داد

                                             خودش را هم به ما می داد

  چرا که

       مادری بیمار ، پدر معتاد ، برادر کفش می خواهد

    و  او ...

    تنها تمام بار مشکل ها به دوشش بود

و می گریید و

باز می گفت خودم اینقدر، خودم آنقدر !!!!!!

 

             و خیلی ها یه انسان را بهایی مفت می دادند

                        یعنی انسان، فروشی است؟

                          یعنی می شد به روی آدمی قیمت گذاریم !؟؟!

چرا اینگونه می دیدم ؟

                 و از دیدن چرا ؟  اینگونه رنجیدم!!!!

 

به ما چه...

مگر این نیست که ما داریم.

به ما چه که کسی بیمار و رنجور است

                                         کسی نالان و گریان است.

                                      و شاید با بهایی مفت عریان است.

                                                           به من گفتند و می رفتند.

 

زیبا نیست

                که ما خود را برای لحظه ای

                                          جای آن انسان گذاریم ؟؟

 

مگر انسان نبودست او؟

         مگر او مثل ماها نیست؟

                      مگر عیدی نمی خواهد

                               و یا شاید برایش عید نمی آید ؟؟..

 

و باز ، همه آهسته خندیدند

                         به آنچه قبل عید دیدند .

 

                                         به هم با خنده ای گفتند:

                                           <<  سال نو مبارک  >> 

 

       

تبریک

 

 

 

سلام دوستان

 

امروز برای ما شیعیان یه جورایی عیده

 

      پس عیده همگیتون مبارک .

 

راستی مثل اینکه از لحاظ قمری تولد منم هست

پس تولدمم مبارک .

 

 

فریب

فریب

 

در کویر گرم دنیا قلب من

   یا که سرمای زمستان ، اصل تن

                   یا در آن آبی زیبا و قشنگ

                می دویدم عاشقانه ، چون پلنگ.

 

روی بام زرد برگ دفترم 

          باز گویی ، از کمی هم کمترم

               با حضور سبزی و خرم شدن

                    باز دیدم از همه ، بدتر شدم .

 

آخر این قصه برایم ساز شد

     چیدن این جمله ها ، آغاز شد

             درب فکرم در گذشته باز شد

             قلب من ، با غصه ای دمساز شد .

 

یادم آمد آن شب زیبا و سرد

  آن شبی که عشق آمد  ، همچو رعد

 

یاد دارم روز میلاد تو بود

                   یاد دارم روز گفتار تو بود .

 

آری آن ، گفتار زیبا و قشنگ

   آن سخن هایی که می انداخت رنگ

                       رنگ ، بر رخسار غمگین دلم

                          شاد گشتم عاشقانه ، خوشگلم .

 

تا که فردا شد دلم صد حرف زد

                   در مقابل او فقط ، لبخند زد .

 

همچو مرغی ما شدیم در آسمان

           گفتی عشقم ، تا ابد پیشم بمان .

 

دست در دستان سردت ، گرم شد

           آری آن پیمان ما چون سنگ شد

             ما به ، ماه سوگند خوردیم ای عزیز

                       گفتمت زیبای من ، اشکی نریز  .

                      گفتی این اشکهای من از ذوق توست

                                  عاشقم گشتی از آن روز نخست .

 

یاد داری راهی آن ره شدیم ؟؟

         آن ره باریک و ته کوته شدیم ؟

                  یاد داری بوسه بر رویم زدی ؟؟

                      گفتی قلبت را به دیگر ها ندی  ؟ 

 

 دوستت دارم رو تو گفتی نخست

        گفتمت ، زخمی ز این حرفم ، درست ؟

 

قول دادی مرهم زخمم بشی

            قول دادی تو مرا همدم بشی .

 

همدمم گشتی در آن روز نخست !!!!

   یاد داری آنچه گفتی ؟ ، نادرست* ؟!؟ 

 

آخرین روز جدایی یاد باد

       سر ز حرف های غلط پر باد ، باد .

 

اشک من آمد چو سیلی بیکران

            پند باشد ، شعر من بر دیگران .

 

خنده ، در لبهای تو  لبخند زد

    حیف ،!!! که قلبت از رقیبان حرف زد .

 

آنچه گفتی قلب من را خرد کرد

        هر دو پایم را در آنجا سست کرد .

 

رفتی و ، رفتم .

   و امروز ، هم نمی دانم کجاییی

                                           ای عزیز

                  بشنو از من

                            گر عزیزم ، اندکی

                                               دیگر ، برام

                                                            اشکی نریز .

 

( محمد خیرخواهان )

 

( نادرست = کسی که جنسش خرابه  )

رنج عشق

رنج عشق

عشق تو جز رنج و درد و غم نبود

عاشقی بد کرد با من گر که بود

 

هر دفعه با هر کسی دیدم تو را

با لبی خندان بخشیدم تو را

 

باز تو دورم زدی بی معرفت

سهم من این نیز بود در معرکت

 

هر کسی جز من به تو عشقی که داد

تو سجودی عاشقانه تا فتاد

 

عشق من ارزش مثل مرداب داشت

در کنار قلب تو سیلاب داشت

 

فکر تو دیونه کرد عقل و دلم 

تو منو به چی فروختی خوشگلم

 

خوب باشد میروم جایی دگر

می خورم از عشق تو خون جگر

 

تو خوشی کن که تباهی بیش نیست

عاقبت جز اشک وآهت هیچ نیست

 

آن زمان شاید که من هرگز نباشم

  تا ز اشک و آه تو از هم بپاشم

 

با غریبان خوش تری تا من عزیزم

می روی ٬ اما به من گویی گریزم

 

با دروغ و با فریب و با تمام حرفهای عاشقانه

دیدمت بازم ......... با یه غریبه سمت خانه

 

هر دفعه گفتی نمی رم پاک می شم از دو رنگی

هر دفعه بد تر شدی ٬ فکر کردی که زرنگی !!

 

عشق تو توی دلم مُرد من دیگه قلبی ندارم

تا اگه بازم تو بیای ٬  او نو بهت بسپارم .

( محمد خیر خواهان ) 

 

برنده

 

 

تو رفتی ،

 عاقبت دل از تو کندم

نبودی تو برایم غیر دردم

 

برایت باز هم من قصه گفتم

نمی گویم چه ها از تو شنفتم!!!

 

چه ساده ،

 سادگی در هم شکستی

ز ساقی می گرفتی ، دل نبستی 

چه زیبا ،

 زشتی را آفریدی

دو چشمت روی هم بستی ، ندیدی

چه بد معنا نمودی عشق بازی

تو گفتی عشق من ، عاشق شناسی !

 

مرا از خلوت خود دور کردی

بساط از عشق برایم جور کردی

مرا به وادی عشقت کشاندی

و تا عاشق شدم دیگر نماندی

 

گشودی سوی دیگر ، عشق ، بالت*

 

نمیدانم ، ولی خوش باشه حالت

 

نمی دانم که تو امروز هستی

و یا شاید ،

 تو هم چون من شکستی

ولی خوش باش چون ،

 دل از تو کندم

عزیز راحت بمان چون من برندم

 

محمد خیرخواهان

*:( (  یعنی رفتی سراغ یه عشق دیگر (یه نفر دیگر)))

دعا

 

 

شهادت مولای متقیان

 

حضرت علی (ع)

 

را  به شما  دوستان

 

 و تمام شیعیان تسلیت

 

 عرض می نمایم.

 

 دوستان عزیز در این شبها من را هم دعا کنید

بازگشت بی فرجام

 

 

در سحر گاهی به یاد و خاطرت من می نویسم

تو ای زیبایی شبهای تلخم

به کنج می کده دیوار گشتم

که من از دوریت غمخوار گشتم

 

به یاد آور زمانی را که از عمق وجودت عشق پر میزد

به یاد آور که لبهایت چه حرفی زد ؟؟

و من گفتم نمی خواهم !

 

به تو گفتم ولیکن اشتباهی بود

زمان در دوریت کلا تباهی بود .

 

عزیزم عاشقم

و تو نگو اسب سفیدم کو  

نگو دیر آمدم .

 

زود است

چون من تازه فهمیدم .

بگو با آن لبان ناز و زیبایت که بخشیدم .

 

صد البته

اگر امروز فهمیدم نبخشیدی

به عشق پاک من امروز خندیدی

خواهم رفت .

 

اما

در گلویم

 بغض میگوید :  عزیزم دوستت دارم

" سلام "

ولی پاسخ نده چون من دگر رفتم ....

 ( محمد خیرخواهان )

بی صدا گفتم

 

((بي صدا گفتم))

 

روز رفت

و آن شب؟

خورشيد دل باخته ،

مثال قلب تنگم

به فردا دل خوش کرد.

چه فردايي؟

چه دنيايي؟

چه عاقبتي؟

 

خدا مي دانست که چه خواهد شد.

 

خورشيد فردا

 چون شمايل زيبايت

به رخسارم نگريست

و فرياد زد

تورا مي خواهم وباتو پرواز ميکنم

 

و من باختم

وجودم را،

درونم را،

قلبم را،

روانم را،

وآموختم با تو باشم

زندگي کنم

آواز بخوانم

بخندم

و يا

در آخر گريه کنم

 

در تمام لحظات صدايي که هيچگاه نشنيدي

فرياد مي زد

 

عزيزم دوستت دارم .

 (محمد خیرخواهان)

دیگر نیا زیرا که من رفتم

 

 

دلکم

 

باز می لرزد

 

درست است یا غلط ؟

 

حرف دل با تو نمی گویم

 

نگویی از هوس عاشق شدم

 

من فریبت دادم و تنها به خویشتن دل سپردم

 

من ز تو راحت گذشتم یا که مردم ؟     (مردم به معنی جان دادن)

 

تو نمی دانی

 

کجاها با تو رفتم ؟

 

کجاها از تو گفتم ؟

 

وز تو چی ها من شنفتم !!؟؟!!

 

بی خیال

 

راحت شدی از دست ما

 

بی خیال

 

دیگر سراغ من نیا

 

بی خیال

 

غمگین ز اخلاقم شدی

 

بی خیال

 

آواره راهم شدی .

 

دوستت دارم عزیزم

 

سوزک آهم شدی

 

دوستت دارم عزیزم

 

ماه شب هایم شدی

 

دوستت دارم عزیزم

 

تو مرا مرهم شدی

 

دوستت دارم عزیزم

 

آخرش دردم شدی .

 

رفتی و با رفتنت

 

دیوار غم آوار شد

 

بعد تو دنیا برایم مثل استبداد شد

 

زندگی غمگین و سخته .

 

تو بیا

 

عاشق نگشتم سوختم

 

چشم به راهی که تو رفتی دوختم

 

شاید که باز آیی

 

اما ؟؟؟

ولی افسوس .........................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

من رفتم .

 

 (محمد خیرخواهان)